Рӯз идаст ба ман даҳ май нобе чу гулоб

روز عید است به من ده می نابی چو گلاب

Ки азон ҷом шавад тозаам ин ҷони хароб

که ازان جام شود تازه ام این جان خراب

Ҷони ман аз ҳаваси он , ба лаб омад акнӯн

جان من از هوس آن، به لب آمد اکنون

Ба лаби орми қадаҳу ҷони нуҳуми андари шкроб

به لب آرم قدح و جان نهم اندر شکراب

Рӯзаи дорӣ ки кушодии зи лабаши накҳати машк

روزه داری که گشادی ز لبش نکهت مشک

Ин замон дар даҳанаш нест магари буии шароб

این زمان در دهنش نیست مگر بوی شراب

Онкии хезону фаттон буд ба масҷиди зини пеш

آنکه خیزان و فتان بود به مسجد زین پیش

Ҳаст дар майкадаи хезону фаттони масту хароб

هست در میکده خیزان و فتان مست و خراب

Даф ки ӯ гирд наме гашт ба даври маҷлис

دف که او گرد نمی گشت به دور مجلس

намеравад даври кунони ҷониб маҷлис башитоб

می رود دور کنان جانب مجلس بشتاب

намеҳалоласт кунун хосса ки аз дасти ҳариф

می حلال است کنون خاصه که از دست حریف

Дар қадаҳ мечакад об намак олуд кабоб

در قدح می چکد آب نمک آلود کباب

Соқио , нӯш чунон кун ки садо боз диҳад

ساقیا، نوش چنان کن که صدا باز دهد

Бар сари шореъ май гунбади симини ҳубоб

بر سر شارع می گنبد سیمین حباب

Ҳар киро буии гул ва май ба димоғаст ӯ ро

هر که را بوی گل و می به دماغ است او را

Он дмоғист ки дигар накунад буии гулоб

آن دماغیست که دیگر نکند بوی گلاب

Бандаи хусрав ба дуои ту ки он ҳабли матин

بنده خسرو به دعای تو که آن حبل متین

Даст ҳиммат заду печиди таноби итноб

دست همت زد و پیچید طناب اطناب