эй дил , азин харобаи ваҳшати каронаи гир

ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیر

Рӯ бар фарози кангари арши ошиёнаи гир

رو بر فراز کنگر عرش آشیانه گیر

Ҳастӣ ба фақри ёр ва баҳона макун ки нест

هستی به فقر یار و بهانه مکن که نیست

Ёбии магари халоси зи даҳр , ин баҳонаи гир

یابی مگر خلاص ز دهر، این بهانه گیر

Санги гарони худ ба тарозуии ҳиммати ор

سنگ گران خود به ترازوی همت آر

Ҳар ду ҷаҳон ба вазни ду хашхоши донаи гир

هر دو جهان به وزن دو خشخاش دانه گیر

Аз кеши поки саҳми саодати ситону бас

از کیش پاک سهم سعادت ستان و بس

Ин ҷониби ду қавси дугонии нишонаи гир

این جانب دو قوس دوگانی نشانه گیر

Гетии фасонаи гиру хаёлӣ ки андрўст

گیتی فسانه گیر و خیالی که اندروست

Онҷо ки ростии сети дурӯғу фасонаи гир

آنجا که راستی ست دروغ و فسانه گیر

Рахши замона назд ту , хоҳии қарори умр

رخش زمانه نزد تو، خواهی قرار عمر

Гар қӯтят ҳаст , Аннани замонаи гир

گر قوتیت هست، عنان زمانه گیر

Дар ишқи хӯни дили хур ва аз шавқ нола кун

در عشق خون دل خور و از شوق ناله کن

Он бодаро ба замзамаи ин таронаи гир

آن باده را به زمزمه این ترانه گیر

Хусрав , зи ному нанги ҷаҳон ба ки вораӣ

خسرو، ز نام و ننگ جهان به که وارهی

Нодошт карду масти шӯу шохшонаҳи гир

ناداشت کرد و مست شو و شاخشانه گیر