Қамар бурид зи ман меҳр ва ман хароби қамар

قمر برید ز من مهر و من خراب قمر

Шабами дароз чу гесуии нимтоби қамар

شبم دراز چو گیسوی نیمتاب قمر

Харобаҳо ҳама чун аз қамар шавад равшан

خرابه ها همه چون از قمر شود روشن

Чарост тираи дили ман , чу шуд хароби қамар

چراست تیره دل من، چو شد خراب قمر

Тамоми шаби қамари осмон наме хспд

تمام شب قمر آسمان نمی خسپد

Ки чашми ин қамар мо бибаст хоби қамар

که چشم این قمر ما ببست خواب قمر

Куҷо расад маи гардуни бад-ӣни қамар , борӣ

کجا رسد مه گردون بدین قمر، باری

Ки нест чашмаи хўршисдтр ба оби қамар

که نیست چشمه خورشیسدتر به آب قمر

з нур бошад ҳар қатраи чашмаи хуршед

ز نور باشد هر قطره چشمه خورشید

Чу хӯн чакад зи рухи ҳамчуи офтоби қамар

چو خون چکد ز رخ همچو آفتاب قمر

Кунун дамӣдани субҳ аз рух қамар бошад

کنون دمیدن صبح از رخ قمر باشد

Чу офтоб ниҳон шуд зи моҳтоби қамар

چو آفتاب نهان شد ز ماهتاب قمر

Гар ояд ва баравад зӯдтар на ҷой гила аст

گر آید و برود زودتر نه جای گله است

Аз онкӣ нест ниҳон , хсрўо , шитоби қамар

از آنکه نیست نهان، خسروا، شتاب قمر