Дар фироқаш равад хӯн аз дида май боРом ҳануз

در فراقش رود خون از دیده می بارم هنوز

Ваон здлгрмӣ нагӯяд тарки озорам ҳануз

وان زدلگرمی نگوید ترک آزارم هنوز

Солҳо то гулбуни мақсӯд дар май пурварам

سالها تا گلبن مقصود در می پرورم

зи оби чашмам бар намеояд гул аз хорам ҳануз

ز آب چشمم بر نمی آید گل از خارم هنوز

Гар чаҳ бар бод ҳавас шуд хирмани умеди ман

گر چه بر باد هوس شد خرمن امید من

Тухми меҳраш дар миёни ҷони ҳамеи корам ҳануз

تخم مهرش در میان جان همی کارم هنوز

Гар чаҳ пар доғаст ҷони ман зи ҳиҷри он нигор

گر چه پر داغ است جان من ز هجر آن نگار

Доғи меҳраш бар ҷибн дӯстӣ дорам ҳануз

داغ مهرش بر جیبن دوستی دارم هنوز

Дилбар аз кӯии муҳаббати по агар беруни ниҳод

دلبر از کوی محبت پا اگر بیرون نهاد

Ман ба дасти ноумедии срнмии хорам ҳануз

من به دست ناامیدی سرنمی خارم هنوز

Зорӣу афғони ман бе ӯ гузашт аз на фалак

زاری و افغان من بی او گذشت از نه فلک

Ваоннигор огаҳ нагашт аз нолаи зорам ҳануз

وان نگار آگه نگشت از ناله زارم هنوز

Гар чаҳ ҷони хусрав аз меҳри Рахш аз даст рафт

گر چه جان خسرو از مهر رخش از دست رفت

Тухми ишқаш дар замини дили ҳамеи корам ҳануз

تخم عشقش در زمین دل همی کارم هنوز