Биё ки базми тарабро чамани ниҳоди асос

بیا که بزم طرب را چمن نهاد اساس

Биё ки боди сабои гашти исавии анфос

بیا که باد صبا گشت عیسوی انفاس

Бануш бодаи гулгун ба тарафи боғ ки ман

بنوش باده گلگون به طرف باغ که من

зи по фитодаам аз дасти меҳнати ифлос

ز پا فتاده ام از دست محنت افلاس

Чаҳ ҳикмат аст надонам ки соқии гардун

چه حکمت است ندانم که ساقی گردون

Мудоми хӯн ҷигар медиҳад маро аз кос

مدام خون جگر می دهد مرا از کاس

Касе зи чеҳраи мақсӯд худ наёфт нишон

کسی ز چهره مقصود خود نیافت نشان

Азон замон ки ниҳоданд сарнигӯни ин кос

ازان زمان که نهادند سرنگون این کاس

Ба роҳи каъба ки аз ҳар тарафи камӣн гоҳе сет

به راه کعبه که از هر طرف کمین گاهی ست

Агар зи хеши гузаштӣ , қадам манеҳ ба ҳарос

اگر ز خویش گذشتی، قدم منه به هراس

Касе ба далқи мураққаъ , куҷо шавад дарвеш ?

کسی به دلق مرقع، کجا شود درویش؟

Чу сина соф набошад , чаҳ суди тарки либос ?

چو سینه صاف نباشد، چه سود ترک لباس؟

Дарун чу пок шавад аз кудурати ағёр

درون چو پاک شود از کدورت اغیار

Ту хоҳи ҷома атлас бапуш , хоҳи пилос

تو خواه جامه اطلس بپوش، خواه پلاس

Ҳадиси дӯзаху ҷинат дигар магӯ хусрав

حدیث دوزخ و جنت دگر مگو خسرو

Висоли ёр талаб кун , гузари азин васвос

وصال یار طلب کن، گذر ازین وسواس