Мо ба ҷони дармондау дили сӯй мо ме хондаш

ما به جان درمانده و دل سوی ما می خواندش

Ваа ки ин бар худ набахшуда куҷо мехондаш ?

وه که این بر خود نبخشوده کجا می خواندش؟

То ҳаваси бади зистан , дилро ҳаме гуфтам махон

تا هوس بد زیستن، دل را همی گفتم مخوان

Чун з ҷон бархестам бигзор то ме хондаш

چون ز جان برخاستم بگذار تا می خواندش

Чун ситодаи баҳр рафтани дайну дили бегонаи хоҳ

چون ستاده بهر رفتن دین و دل بیگانه خواه

Ғайритӣ ҳам нест каз даст сабо ме хондаш

غیرتی هم نیست کز دست صبا می خواندش

Хез , эй абрӯи бабри зини дидаи обӣ ва бишӯй

خیز، ای ابرو ببر زین دیده آبی و بشوی

Пои он сарв ва бигӯ онгаҳ ки мо ме хондаш

پای آن سرو و بگو آنگه که ما می خواندش

Мардумонро зу балои дил , марои ташвиши ҷон

مردمان را زو بلای دل، مرا تشویش جان

Ман қиёмат хонаму халқӣ бало ме хондаш

من قیامت خوانم و خلقی بلا می خواندش

Чашм ӯ дар ҷодуӣ то халқ девона шаванд

چشم او در جادویی تا خلق دیوانه شوند

Халқи девона шуда ҳар дам дуо ме хондаш

خلق دیوانه شده هر دم دعا می خواندش

Хўонмш дар ҷон ва гуяд хона ман нест ин

خوانمش در جان و گوید خانه من نیست این

Бо чунин бегонагии дил ошно ме хондаш

با چنین بیگانگی دل آشنا می خواندش

Моу мурдан бар дараш , муштоқро бо он чаҳ кор ?

ما و مردن بر درش، مشتاق را با آن چه کار؟

Кӯ ҳаме ронад зи пеши хеш ё ме хондаш

کو همی راند ز پیش خویش یا می خواندش

Рост мегӯйанд , бошад кӯри ошиқ , зонка нест

راست می گویند، باشد کور عاشق، زانکه نیست

Хоки поиш , чашми хусрав тўтё ме хондаш

خاک پایش، چشم خسرو توتیا می خواندش