Машктар бар маи прогндӣ ва шаб ме хоняш

مشک تر بر مه پراکندی و شب می‌خوانیش

Барги гулро пуршукр кардӣ ва лаб ме хоняш

برگ گل را پرشکر کردی و لب می‌خوانیش

Офтоби нимрўзӣ ва ба хизмат карданат

آفتاب نیمروزی و به خدمت کردنت

намерасад хуршед , агар дар ним шаб ме хоняш

می‌رسد خورشید، اگر در نیم‌شب می‌خوانیش

Ҳаст бар хуршеди пешати номи хуршедии хато

هست بر خورشید پیشت نام خورشیدی خطا

Ту бад-ӣни ном аз паии ҳасан адаб ме хоняш

تو بدین نام از پی حسن ادب می‌خوانیش

Нусхае каз хати тести андари дили сӯзони ман

نسخه‌‌ای کز خط تست اندر دل سوزان من

Саҳари оташи банд ё тъўиз таб ме хоняш

سحر آتش‌بند یا تعویذ تب می‌خوانیش

Лаби рутабсозӣ ва онгаҳ хаста аз дандон кунӣ

لب رطب سازی و آنگه خسته از دندان کنی

Хаста аз дандон ман кун ,гар рутаб ме хоняш

خسته از دندان من کن، گر رطب می‌خوانیش

Моҳи ман зулфи занб ваашро чаҳ майгирӣ ба даст ?

ماه من زلف ذَنَب‌وَش را چه می‌گیری به دست؟

Моҳ кӣ гирад занбро чун занб ме хоняш

ماه کی گیرد ذنب را چون ذنب می‌خوانیش

Нолаи ушшоқро шӯру шағаб , гуфтӣ з чист ?

ناله عشاق را شور و شغب، گفتی ز چیست؟

Нафх сувараст ин ки ту шӯр ва шағаб ме хоняш

نفخ صور است این که تو شور و شغب می‌خوانیش

Бо рақибат нест кор ва хоняш медонам ин

با رقیبت نیست کار و خوانیش می‌دانم این

То марои сӯзии зи ҳасрат бесабаб ме хоняш

تا مرا سوزی ز حسرت بی‌سبب می‌خوانیش

Саҷда кардани пеши тоқи абрӯят аз дӯстӣ

سجده کردن پیش طاق ابرویت از دوستی

Фарз шуд бар хусрав , ар ту мустаҳаб ме хоняш

فرض شد بر خسرو، ار تو مستحب می‌خوانیش