Субҳи давлат май дамад аз рӯй он хўршидўш

صبح دولت می دمد از روی آن خورشیدوش

Дар чунин фаррухи сабӯҳӣ , соқио , як ҷоми каш

در چنین فرخ صبوحی، ساقیا، یک جام کش

Оташи мо кӣ фурӯ мерад бад-ӣни гӯна ки май

آتش ما کی فرو میرد بدین گونه که می

То хат Бағдод дорад соқӣ ва мо диҷлаи каш

تا خط بغداد دارد ساقی و ما دجله کش

Чун ман аз бозуии ҳиммати рӯзро бар шаби занам

چون من از بازوی همت روز را بر شب زنم

Дар наёрам сар ба тоҷи рӯму иклили ҳабаш

در نیارم سر به تاج روم و اکلیل حبش

Чун маи Нахшаб батон холӣ набошанд аз дурӯғ

چون مه نخشب بتان خالی نباشند از دروغ

То надории устувор аз худ даруни ореи макаш

تا نداری استوار از خود درون آری مکش

Май ки бар мо заҳр шуд ҳам ту кунӣ оби ҳаёт

می که بر ما زهر شد هم تو کنی آب حیات

То нагирӣ айби мо аввал бигӯ ё худ бичиш

تا نگیری عیب ما اول بگو یا خود بچش

Бар лабат газӣ задам , бар дилу дайну хирад

بر لبت گازی زدم، بر دل و دین و خرد

Муҳра бар чин , чун ки нақш къбтин омад дӯшаш

مهره بر چین، چون که نقش کعبتین آمد دوشش

Беҳтарини рӯзи марои рӯз бадӣ омад , аз онк

بهترین روز مرا روز بدی آمد، از آنک

Ҳаст хусрави шиша ва он сангдили девона вааш

هست خسرو شیشه و آن سنگدل دیوانه وش