Он сухани гуфтан ту ҳаст ҳанузам дар гӯш

آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش

Ваон шукри хандаи ширини ту аз чашмаи нӯш

وان شکر خنده شیرین تو از چشمه نوش

Гиря меоядам аз давр ба овози баланд

گریه می آیدم از دور به آواز بلند

Ки азон гиря намеоядам овоз ба гӯш

که ازان گریه نمی آیدم آواز به گوش

Сару қад , аз чамани сабз ба берун чаҳ рӯй ?

سر و قد، از چمن سبز به بیرون چه روی؟

Сар бурун нозада аз лолатар мрзнгўш

سر برون نازده از لاله تر مرزنگوش

Дӯш дар хоб бидидам рух чун хуршедат

دوش در خواب بدیدم رخ چون خورشیدت

Ним шаб рӯз шуд аз шуълаи оҳами шаби дӯш

نیم شب روز شد از شعله آهم شب دوش

эй ба хашм аз бар ман рафта ва танҳо хуфта

ای به خشم از بر من رفته و تنها خفته

Чашмро гӯй ки чандини тараф хоб бапуш

چشم را گوی که چندین طرف خواب بپوش

Хсрўо , гарми бурун май дӯдати хоб аз чашм

خسروا، گرم برون می دودت خواب از چشم

Дег дил шуд магар аз пухтани савдои хомӯш

دیگ دل شد مگر از پختن سودا خاموش