Зулфи ту ҳар мӯӣу бодӣ дар сараш

زلف تو هر موی و بادی در سرش

Лаъли ту ҳар ганҷу хӯбӣ бар дараш

لعل تو هر گنج و خوبی بر درش

Ҳаст рӯяти шуълаи оташ , вале

هست رویت شعله آتش، ولی

Шастаанд аз ҳафт оби кавсараш

شسته اند از هفت آب کوثرش

Ман нигарадам гирди он чашма , вале

من نگردم گرد آن چشمه، ولی

Боди печидаи сет бар нилӯфараш

باد پیچیده ست بر نیلوفرش

Хонае конҷои туе парда мабанд

خانه ای کانجا تویی پرده مبند

КоФтоб андар наёяд аз дараш

کافتاب اندر نیاید از درش

Чашми ман дар сабзаи хат ту ёфт

چشم من در سبزه خط تو یافت

Чашмае каз Хизри ҷусти Искандараш

چشمه ای کز خضر جست اسکندرش

з об мерад оташу равшан тар аст

ز آب میرد آتش و روشن تر است

Оташини рӯе ки хуй дорад буриш

آتشین رویی که خوی دارد برش

Он зи раҳ каз зулф дар бар карда Эй

آن ز ره کز زلف در بر کرده ای

Оҳи хусрави бас буд пайкон гараш

آه خسرو بس بود پیکان گرش