эй лаб чун шукрати чашмаи нӯш

ای لب چون شکرت چشمه نوش

эй рух чун қамарати ғорати ҳуш

ای رخ چون قمرت غارت هوش

Варақи гули бдридаҳи сети сабо

ورق گل بدریده ست صبا

То бидид он хат чун мрзнгўш

تا بدید آن خط چون مرزنگوش

Ҳар дам аз рӯй хуии олӯдаи ту

هر دم از روی خوی آلوده تو

Лоларо хӯн дил ояд дар ҷӯш

لاله را خون دل آید در جوش

Дили ушшоқи чунон май бабрӣ

دل عشاق چنان می ببری

Ки хабар менашавад гӯш ба гӯш

که خبر می نشود گوش به گوش

Касе буд онкӣ нишинам бо ту

کسی بود آنکه نشینم با تو

Бода дар дасту гули андари оғӯш

باده در دست و گل اندر آغوش

Ман қадаҳ дайр надорам бар даст

من قدح دیر ندارم بر دست

То ту мастона нагӯйӣ ки бануш

تا تو مستانه نگویی که بنوش

Лаби нуҳум бар лаби лаълат , вонгоаҳ

لب نهم بر لب لعلت، وانگاه

намелаболаб кунаму нўшонўш

می لبالب کنم و نوشانوش

Хсрўо , тавба чу не дар ҳади тест

خسروا، توبه چو نی در حد تست

Бории андари тараб ва мастӣ кӯш

باری اندر طرب و مستی کوش