Халқ ба ҳар кор ва ман барсари савдои хеш

خلق به هر کار و من برسر سودای خویش

Дар ҳавасӣ ҳар касе ман ба таманнои хеш

در هوسی هر کسی من به تمنای خویش

Гуяд ҳамсояам ҳар шабат , ин нола чист ?

گوید همسایه ام هر شبت، این ناله چیست؟

Мӯя худ мекунам бар тани танҳои хеш

مویه خود می کنم بر تن تنهای خویش

Сина бо тобок ва ман бингарам аз бими ҷон

سینه با تاباک و من بنگرم از بیم جان

Чанд уқубат кунам бар дили шайдои хеш

چند عقوبت کنم بر دل شیدای خویش

Ман чу наме бинмт , лутф кун ар гуҳи гуҳӣ

من چو نمی بینمت، لطف کن ار گه گهی

Ман на ҳамаи ҷои худ балки ҳамаи ҷои хеш

من نه همه جای خود بلکه همه جای خویش

Ҳасани фурӯшӣ ба дил , нолаи фурӯшӣ ба ҷон

حسن فروشی به دل، ناله فروشی به جان

Саҳли чунин ҳам макун қимати колои хеш

سهل چنین هم مکن قیمت کالای خویش

Дар дили тангами ҳамеи ҷуз ту нагунҷад касе

در دل تنگم همی جز تو نگنجد کسی

Кретаи азин ба махоҳ чуст ба болои хеш

کرته ازین به مخواه چست به بالای خویش

По чу ба Кувайти нуҳуми ғайрати кӯии туро

پا چو به کویت نهم غیرت کوی ترا

Серума дида кунам хоки кафи пои хеш

سرمه دیده کنم خاک کف پای خویش

Ман чу зи андӯҳи ишқ ҷон набарам , лек ту

من چو ز اندوه عشق جان نبرم، لیک تو

Хол маломат манеҳ бар рухи зебои хеш

خال ملامت منه بر رخ زیبای خویش

Дар ҳақ хусрав фитад , ҳеҷ , ки зойеъ кунӣ

در حق خسرو فتد، هیچ، که ضایع کنی

Раҳмати имрӯзи худ аз паии фардои хеш

رحمت امروز خود از پی فردای خویش