Мастӣ гирифт шеваи он чашми пари хумораш

مستی گرفت شیوه آن چشم پر خمارش

Шуд хатм ҷон физойӣ бар лаъли обдорш

شد ختم جان فزایی بر لعل آبدارش

То боғ ҳасан гирад нузҳат , қазои ниҳода

تا باغ حسن گیرد نزهت، قضا نهاده

Сарвии зи қомат ӯ бар тарафи ҷӯйбораш

سروی ز قامت او بر طرف جویبارش

Афзуди меҳраши Андами дилро ки бе ҳиҷобӣ

افزود مهرش آندم دل را که بی حجابی

Бинмуд рӯй тобони хуршеди сояи дораш

بنمود روی تابان خورشید سایه دارش

Овозаи бут ҳасан бинишаст бе таваққуф

آوازه بت حسن بنشست بی توقف

Ногоҳ чун бар омад аз рӯму Зангбораш

ناگاه چون بر آمد از روم و زنگبارش

Аз шаб асар намонад , аз шом чун бияёд

از شب اثر نماند، از شام چون بیاید

Аз шаш ҷаҳоти гетӣ аз моҳи панҷу чораш

از شش جهات گیتی از ماه پنج و چارش

Бкшои зи қуфли ёқӯти он дарҷи зар ба ханда

بکشا ز قفل یاقوت آن درج زر به خنده

Корами равони зи дидаи гавҳари басии нисораш

کارم روان ز دیده گوهر بسی نثارش

Хўнризи тири ғмзш зон рӯй шуд ки дорад

خونریز تیر غمزش زان روی شد که دارد

Дар ним рӯзи маскани чашми сиёҳи кораш

در نیم روز مسکن چشم سیاه کارش

Зулмаши гузашт аз ҳад зон қисса ғусса кардам

ظلمش گذشت از حد زان قصه غصه کردم

То дод ман сетанд сонии шаҳриёраш

تا داد من ستاند ثانی شهریارش

То қофияаст боқӣ ронад каломи хусрав

تا قافیه است باقی راند کلام خسرو

Лекини тариқ аҳсан ӣнҷост ихтисораш

لیکن طریق احسن اینجاست اختصارش