Шабҳо ману дилӣу ғамии баҳри ҷони хеш

شبها من و دلی و غمی بهر جان خویش

Машғӯл бо хаёл касе дар ниҳони хеш

مشغول با خیال کسی در نهان خویش

Новирди боди бӯе азон мурғи боғи мо

ناورد باد بویی ازان مرغ باغ ما

Наздик шуд ки бар пурд аз ошёни хеш

نزدیک شد که بر پرد از آشیان خویش

эй Юсуфи замона , биё то бигӯямат

ای یوسف زمانه، بیا تا بگویمت

Тафсири аҳсани алқсс аз достони хеш

تفسیر احسن القصص از داستان خویش

Хуши вақти мо чу аз паии мурдан ба чашми ҷон

خوش وقت ما چو از پی مردن به چشم جان

Байнем хоки кӯии ту дар устихони хеш

بینیم خاک کوی تو در استخوان خویش

Таъсии хоб буд ки зем ҳар шабӣ аз ту

تاثیر خواب بود که زیم هر شبی از تو

Хобии дурӯғ ва рост кунам баҳри ҷони хеш

خوابی دروغ و راست کنم بهر جان خویش

Дар худ гумон барам ки ту зи он манӣу боз

در خود گمان برم که تو ز آن منی و باز

Гуми гирдам аз чунин аҷабӣ дар гумони хеш

گم گردم از چنین عجبی در گمان خویش

Бигзор каз забони кафи пот обила кунам

بگذار کز زبان کف پات آبله کنم

Аз зикри ту обила кардам забони хеш

از ذکر تو آبله کردم زبان خویش

Бахти бад ар зи кӯии ту моро буруни Фгнд

بخت بد ار ز کوی تو ما را برون فگند

Кам гири хокӣ аз шарафи остони хеш

کم گیر خاکی از شرف آستان خویش

Рафт аз дар ту хусрав ва инак ба ёдгор

رفت از در تو خسرو و اینک به یادگار

Аз хӯн дил гузошт ба ҳар ҷои нишони хеш

از خون دل گذاشت به هر جا نشان خویش