Дили барад ва Зуҳра нест ки он боз хоҳамаш

دل برد و زهره نیست که آن باز خواهمش

ё худ зи сабри рафтаи нишон боз хоҳамаш

یا خود ز صبر رفته نشان باز خواهمش

Зонҷо ки носабурии девонагон буд

زانجا که ناصبوری دیوانگان بود

Пайдоаши дили даҳум ба ниҳон боз хоҳамаш

پیداش دل دهم به نهان باز خواهمش

Неи худ чу дил ки ҷони гиромии ситади зи ман

نی خود چو دل که جان گرامی ستد ز من

Ҳаргиз дилам нахост ки ҷон боз хоҳамаш

هرگز دلم نخواست که جان باز خواهمش

Бошад шабӣ ки то ба саҳар роз гӯямаш

باشد شبی که تا به سحر راز گویمش

Ва он роз гуфта субҳдамон боз хоҳамаш

و آن راز گفته صبحدمان باز خواهمش

Бӯсӣ ба воми баради хаёлаши зи ман ба хоб

بوسی به وام برد خیالش ز من به خواب

Борӣ дигар чу нест ҳамон боз хоҳамаш

باری دگر چو نیست همان باز خواهمش

Донам яқин ки бор наёбам азу , валек

دانم یقین که بار نیابم ازو،ولیک

Таскини хешро ба гумон боз хоҳамаш

تسکین خویش را به گمان باز خواهمش

Дай боз кард лаб ки забонӣ диҳад маро

دی باز کرد لب که زبانی دهد مرا

Имрӯзи узри лаб ба забон боз хоҳамаш

امروز عذر لب به زبان باز خواهمش

Баси узрҳо ки гуфт ба хусрав ба гоҳи васл

بس عذرها که گفت به خسرو به گاه وصل

Ин узр низ агар битавон , боз хоҳамаш

این عذر نیز اگر بتوان، باز خواهمش