Фиришта менанависад гуноҳи дам ба дамаш

فرشته می ننویسد گناه دم به دمش

Ки аз таҳайюри он рӯ намеравад қаламаш

که از تحیر آن رو نمی رود قلمش

На ҳад дидан халқаст рӯй ту , магари онк

نه حد دیدن خلق است روی تو، مگر آنک

Қазо ба қадари ду Юсуф диҳад ҷамоли камаш

قضا به قدر دو یوسف دهد جمال کمش

Агар ба боғи рӯм дил бигирадам дар дам

اگر به باغ روم دل بگیردم در دم

Ки хӯни гирифтаи дили ман ба гӯшаҳои ғамаш

که خون گرفته دل من به گوشه های غمش

Самоъу нолаи ман неи зи хӯни дили ҷӯянд

سماع و ناله من نی ز خون دل جویند

Ки арғунун ҷигар хорӣаст зеру Бамаш

که ارغنون جگر خواریست زیر و بمش

Кашами зи дасти ту бар чӯби ҷомае пари хӯн

کشم ز دست تو بر چوب جامه ای پر خون

Ки ҳар ки шоҳ батон шуд чунин буд амалаш

که هر که شاه بتان شد چنین بود عملش

Куҷои зи чошинии дарди дил хабар дорад

کجا ز چاشینی درد دل خبر دارد

Касе ки нест халос аз вазифаи ситамаш

کسی که نیست خلاص از وظیفه ستمش

Ҷафои дӯст ба миқдор дӯстӣаст азиз

جفای دوست به مقدار دوستیست عزیز

Азизи ишқи шиносади ҳаловати алмш

عزیز عشق شناسد حلاوت المش

Чаҳ ҷои бонги муаззини бад-ӣни дили бади рӯз ?

چه جای بانگ مؤذن بدین دل بد روز؟

Ки рӯзгор басар шуд ба тоъати санамаш

که روزگار بسر شد به طاعت صنمش

Ба як дамаст казу ҷони хусрави мискин

به یک دم است کز و جان خسرو مسکین

Бимирад ар набӯд ёди дӯсти дмбдмш

بمیرد ار نبود یاد دوست دمبدمش