Киришмаҳои сари зулф дар баннои гӯшаш

کرشمه های سر زلف در بنا گوشش

Ҳадиси дарди дилами раҳи надод дар гӯшаш

حدیث درد دلم ره نداد در گوشش

Биё ки сар ба фидоят ниҳодаам , варна

بیا که سر به فدایت نهاده ام، ورنه

Чунин азиз надорам ниҳода бар дӯшаш

چنین عزیز ندارم نهاده بر دوشش

Нагу ки ғамзаи ман хӯни кас наме резад

نگو که غمزه من خون کس نمی ریزد

Ту ёд май даҳ агар мешавад фаромӯшаш

تو یاد می ده اگر می شود فراموشش

Дилами з пухтани савдои васл сӯхта шуд

دلم ز پختن سودای وصل سوخته شد

Ки ҳеҷ пухта нашуд кори ман ба сад ҷӯшаш

که هیچ پخته نشد کار من به صد جوشش

зи ишқ дидан рӯят бамурд ва сайр надид

ز عشق دیدن رویت بمرد و سیر ندید

Ки гоҳ дидани рӯяти з дил бишуд ҳушаш

که گاه دیدن رویت ز دل بشد هوشش

Шуд оташам ба ҷаҳони равшан ва чаро наравад ?

شد آتشم به جهان روشن و چرا نرود؟

Ки мекунам ба тани ҳамчуи коҳи хаси пӯшиш

که می کنم به تن همچو کاه خس پوشش

Ба ношинохтагон бинад ва назар набӯд

به ناشناختگان بیند و نظر نبود

Ба сад шинохти дарин мустаманди мадҳушаш

به صد شناخت درین مستمند مدهوشش

Чунон шудам ки набинад маро ва нашносад

چنان شدم که نبیند مرا و نشناسد

Агар шабӣ ба ғалат дар кашам дар оғӯшаш

اگر شبی به غلط در کشم در آغوشش

Ба ҷавру талхии ҳиҷри ту чун шукр , хусрав

به جور و تلخی هجر تو چون شکر، خسرو

Ҳаловатии сет дарон бода то абади нӯшаш

حلاوتی ست دران باده تا ابد نوشش