Тарки ман , сари макаши зи пардаи хеш

ترک من، سر مکش ز پرده خویش

Даракаши охири Аннани зардаи хеш

درکش آخر عنان زرده خویش

Дар меандоз нотавонӣ ро

در می انداز ناتوانی را

Бо фироқи ҳазор мурдаи хеш

با فراق هزار مرده خویش

Назарӣ кардам ва чунон гаштам

نظری کردم و چنان گشتم

Ки пушаймон шудам з карда хеш

که پشیمان شدم ز کرده خویش

Мутриб аз нолаам чунон шуд маст

مطرب از ناله ام چنان شد مست

Ки фаромӯш кард пардаи хеш

که فراموش کرد پرده خویش

Соқио , хӯн ман бихӯр ба тамом

ساقیا، خون من بخور به تمام

намебидиҳ , лек ним хӯрдаи хеш

می بده، لیک نیم خورده خویش

Ба ғуломии нирздти хусрав

به غلامی نیرزدت خسرو

Ту фузун кун баҳоии пардаи хеш

تو فزون کن بهای پرده خویش