Ба сангӣ чун сегон аз давр хурсандам зи дарбонаш

به سنگی چون سگان از دور خرسندم ز دربانش

Саги он иззат куҷо дорад ки бинишонанд бар хониш ?

سگ آن عزت کجا دارد که بنشانند بر خوانش؟

Ба бозуии ман гардан зада кӣ бошад ин давлат ?

به بازوی من گردن زده کی باشد این دولت؟

Ки дар гардани дрорми танги дастӣ чун гиребонаш

که در گردن درآرم تنگ دستی چون گریبانش

зи давр ангушт мехоем , ба ҳиялат , чун наме ёбам

ز دور انگشت می خایم، به حیلت، چون نمی یابم

зи бахти шӯри конгштии расонам бар намаки дониш

ز بخت شور کانگشتی رسانم بر نمک دانش

Чаҳ таъна бар гирифторӣ ки ӯ мондаи сет аз ёрӣ

چه طعنه بر گرفتاری که او مانده ست از یاری

Ҳамӯ медонаду ҷонаш ки танҳо ҷуста бар ҷонаш

همو می داند و جانش که تنها جسته بر جانش

Сару сомон чаҳ хоҳӣ , эй накӯи хоҳ , андарин фитна

سر و سامان چه خواهی، ای نکو خواه، اندرین فتنه

Асириро ки не саркор меояд на сомонаш

اسیری را که نی سرکار می آید نه سامانش

Чу хӯрдам бе аҷали тираши дамии бигузорад каз гиря

چو خوردم بی اجل تیرش دمی بگذارد کز گریه

Башуем хӯни ғами пурвирди худ аз нӯки мижгонаш

بشویم خون غم پرورد خود از نوک مژگانش

Ғубори олӯдаи хӯни ошиқӣ бо ӯст саргардон

غبار آلوده خون عاشقی با اوست سرگردان

Ҳар он зарра ки боло меравад аз гирди як рониш

هر آن ذره که بالا می رود از گرد یک رانش

Бабўсӣ остони каъба , эй бод , ар рисӣ аз мо

ببوسی آستان کعبه، ای باد، ار رسی از ما

Ки мо гум гаштагон мардем ташна дар биёбонаш

که ما گم گشتگان مردیم تشنه در بیابانش

Шунидани ҳўии хусрав гар наёрад , дорад маъзӯраш

شنیدن هوی خسرو گر نیارد، دارد معذورش

Ки буии хӯн дил меояд аз фарёду афғонаш

که بوی خون دل می آید از فریاد و افغانش