Хизр дар кӯй ӯ раҳ гум кунад зон шакли мавзунаш

خضر در کوی او ره گم کند زان شکل موزونش

Таъолии аллоҳи магар аз оби ҳайвони рехт бе чунаш

تعالی الله مگر از آب حیوان ریخت بی چونش

Мабод он пойро дардӣ хиромон кард , гӯ бигузар

مباد آن پای را دردی خرامان کرد، گو بگذر

Ту май доне ки хокаст он , вале хӯнаст маъҷунаш

تو می دانی که خاک است آن، ولی خونست معجونش

Нисорӣ гар кунад чашмам ба пешат по мазан , ҷоно

نثاری گر کند چشمم به پیشت پا مزن، جانا

Ки ҳосил шуд ба сад хӯни ҷигар ҳар дар макнунаш

که حاصل شد به صد خون جگر هر در مکنونش

Матоъи дил бурун кардам зи дил , эй ёр , азон гесу

متاع دل برون کردم ز دل، ای یار، ازان گیسو

Мҷнбони силсила каз дил наёрам кард берунаш

مجنبان سلسله کز دل نیارم کرد بیرونش

Битарсам аз чунон рӯзӣ ки бошам рафта аз олам

بترسم از چنان روزی که باشم رفته از عالم

Таъаллуқ ҳамчунон боқӣ ба сӯии зулфи шбгўнш

تعلق همچنان باقی به سوی زلف شبگونش

Дурӯғаст ин ки кард олӯда аз хӯни ҷомаи Юсуф

دروغ است این که کرد آلوده از خون جامه یوسف

Ки чун бар чашм ёқӯб омад олӯда шуд аз хунаш

که چون بر چشم یعقوب آمد آلوده شد از خونش

Ба васфи Лайлӣ ар шармандаам дар ошиқӣ , борӣ

به وصف لیلی ار شرمنده ام در عاشقی، باری

Биҳамдиллоҳ ки шармандаи ним аз рӯй маҷнӯнаш

بحمدالله که شرمنده نیم از روی مجنونش

Фусун хонро ба сад зории ҳамеи бӯсами қадам , лекин

فسون خوان را به صد زاری همی بوسم قدم، لیکن

Чаҳ чора чун парӣ ҳозир намегардад ба афсунаш ?

چه چاره چون پری حاضر نمی گردد به افسونش؟

Ҳасад май барадӣ , эй душман , зи ақлу дониши хусрав

حسد می بردی، ای دشمن، ز عقل و دانش خسرو

Биё то бар муроди хотири худ бинӣ акнӯнаш

بیا تا بر مراد خاطر خود بینی اکنونش