Зулфат ки бод аз ҳар тарафи гуҳи гуҳ парешон дорадаш

زلفت که باد از هر طرف گه گه پریشان داردش

Ҳар мӯ ки бирабоед азуи занҷири сад ҷон дорадаш

هر مو که برباید ازو زنجیر صد جان داردش

Ҷӯрӣ ки ҳар дам мекунад ,гар мардумӣ бошад дарав

جوری که هر دم می کند، گر مردمی باشد درو

Охири з чандон кардаҳо вақте пушаймон дорадаш

آخر ز چندان کرده ها وقتی پشیمان داردش

Хокӣ ки аз Кувайт барам , дар дида пинҳонаш кунам

خاکی که از کویت برم، در دیده پنهانش کنم

Муфлис ки ёбад гавҳарии ночор пинҳон дорадаш

مفلس که یابد گوهری ناچار پنهان داردش

Гуфтор ту коед бурун аз ҷон ва дар ҷон дар равад

گفتار تو کاید برون از جان و در جان در رود

Мардум кашаст аз чаҳ лабат ,гар об ҳайвон дорадаш

مردم کش است از چه لبت، گر آب حیوان داردش

Давр аз ман он кӯ давр шуд аз чун туе наздики ман

دور از من آن کو دور شد از چون تویی نزدیک من

Талхаст айшаш дар фалак дар шкрстон дорадаш

تلخ است عیشش در فلک در شکرستان داردش

Парвонае каши ногаҳони шамъӣ ба меҳмон дар расад

پروانه ای کش ناگهان شمعی به مهمان در رسد

Худро магар бирён кунад , дигар чаҳ меҳмон дорадаш ?

خود را مگر بریان کند، دیگر چه مهمان داردش؟

Бечораи хусравро гуҳии ҳуш ҳаме бошад , вале

بیچاره خسرو را گهی هوش همی باشد، ولی

Ҳушӣ ки аз мардуми баради гӯ то ба сомон дорадаш

هوشی که از مردم برد گو تا به سامان داردش