Омад баҳор ва шуд чаману лолаи зори хуш

آمد بهار و شد چمن و لاله زار خوش

Вақтаст хуши баҳор ки вақти баҳори хуш

وقت است خوش بهار که وقت بهار خوش

Дар боғ бо таронаи булбули дарин ҳаво

در باغ با ترانه بلبل درین هوا

Мастӣ хушасту бода хушасту баҳори хуш

مستی خوش است و باده خوش است و بهار خوش

Моиему мутрибӣу шаробӣу муҳаррамӣ

ماییم و مطربی و شرابی و محرمی

Ҷое ба зери сояи шохи чанори хуш

جایی به زیر سایه شاخ چنار خوش

эй бод , коҳилӣ макуну сӯии дӯсти рӯ

ای باد، کاهلی مکن و سوی دوست رو

Моро бикун ба омадан оннигор хуш

ما را بکن به آمدن آن نگار خوش

Чизе дигар магӯӣ , ҳамин гӯй ки дар чаман

چیزی دگر مگوی، همین گوی که در چمن

Сабза хушасту об хушасту баҳори хуш

سبزه خوش است و آب خوش است و بهار خوش

Гар хуш кунад туро ба ҳадисӣ ки бози гирд

گر خوش کند ترا به حدیثی که باز گرد

Ҳамроҳ худ биор , машав зинҳор хуш

همراه خود بیار، مشو زینهار خوش

Ман масти хуш ҳариф ваем он замон ки ӯ

من مست خوش حریف ویم آن زمان که او

Сархуш хушаст , масти хушу ҳӯшёри хуш

سرخوش خوش است، مست خوش و هوشیار خوش

Вари байняш ки маст буд , хуфтанаши мада

ور بینیش که مست بود، خفتنش مده

Ҳам ҳамчунонаш маст ба назд ман ори хуш

هم همچنانش مست به نزد من آر خوش

Бо ӯ дарон замон ки мяш роҳ ме диҳад

با او دران زمان که میش راه می دهد

Бозӣ хушаст , бӯса хушасту канори хуш

بازی خوش است، بوسه خوش است و کنار خوش

Сарви пиёдаи хуш буд андари чаман , валек

سرو پیاده خوش بود اندر چمن، ولیک

Он сарви ман пиёда хушасту савори хуш

آن سرو من پیاده خوش است و سوار خوش

Аз вай хушаст бршкниҳо ба гоҳи ноз

از وی خوش است برشکنیها به گاه ناز

Вази хусрави шикастаи фиғонҳои зори хуш

وز خسرو شکسته فغانهای زار خوش