То шуд зи матлаъи ғайби хуршеди ҳасани толеъ

تا شد ز مطلع غیب خورشید حسن طالع

Ушшоқи бенаворо масъӯди гашти толеъ

عشاق بینوا را مسعود گشت طالع

Мо аз ҷаҳон малулем аз хешу ғайри фориғ

ما از جهان ملولیم از خویش و غیر فارغ

Гашта ба ним ҷуръа дар кунҷи дайри қонеъ

گشته به نیم جرعه در کنج دیر قانع

Соқӣ , биор ҷомӣ каз худ раҳами замонӣ

ساقی، بیار جامی کز خود رهم زمانی

Магузор то гузорам бе бодаи умри зойеъ

مگذار تا گذارم بی باده عمر ضایع

Ҷузи ҷом ту нанӯшанд ушшоқ дар харобот

جز جام تو ننوشند عشاق در خرابات

Ҷузи номи ту нгўинди зӯҳҳод дар сўомъ

جز نام تو نگویند زهاد در صوامع

Чун қилу қол ҳар кас бо маст дар нагирад

چون قیل و قال هر کس با مست در نگیرد

Дар ҳақ мо набошад панди фақиҳи нофеъ

در حق ما نباشد پند فقیه نافع

Ҳоли даруни пари хӯн аз халқ чун бапушам

حال درون پر خون از خلق چون بپوشم

Чун кард пеши мардуми ашками баёни воқеъ

چون کرد پیش مردم اشکم بیان واقع

Бигузар зи хеши хусрав ,гар васли ёри ҷӯӣ

بگذر ز خویش خسرو، گر وصل یار جویی

Зон рӯ ки нест ҷузи ту дар роҳи васли монеъ

زان رو که نیست جز تو در راه وصل مانع