Гули зи бими боди зер парда медорад чароғ

گل ز بیم باد زیر پرده می دارد چراغ

Оре , оре , бодро тоқат наме оради чароғ

آری، آری، باد را طاقت نمی آرد چراغ

Ҳар шабии парвин ки акси хеш дар об афганд

هر شبی پروین که عکس خویش در آب افگند

Осмони гӯйии миёни об май корди чароғ

آسمان گویی میان آب می کارد چراغ

Барг май резади зи гул , донам хазон хоҳад расед

برگ می ریزد ز گل، دانم خزان خواهد رسید

Миҳмон ояд ба хона чун ки гули боради чароғ

میهمان آید به خانه چون که گل بارد چراغ

Чун дар уфтад барқ дар абри сияҳ назора кун

چون در افتد برق در ابر سیه نظاره کن

Абрро шаб донад ва онро чаҳ пиндоради чароғ

ابر را شب داند و آن را چه پندارد چراغ

Абрҳо тира сет нагузорам май равшани зи каф

ابرها تیره ست نگذارم می روشن ز کف

Кас ба торикии равон аз даст нагузорад чароғ

کس به تاریکی روان از دست نگذارد چراغ

Бечароғӣ май ҷаҳон бар дидаи хусрав шаб аст

بی چراغی می جهان بر دیده خسرو شب است

Соқии хуршеди рӯеи кӯ ки бисипорад чароғ ?

ساقی خورشید رویی کو که بسپارد چراغ؟