эй зи савдои ту дар дили равнақи бозори ишқ

ای ز سودای تو در دل رونق بازار عشق

Марҳами ҷонҳост аз ёди лабати озори ишқ

مرهم جانهاست از یاد لبت آزار عشق

Дай ки мерафтӣ ба пеши ошиқони ғамзаи занон

دی که می رفتی به پیش عاشقان غمزه زنان

Дигарон бсмл шуданд ва ман шудам мурдори ишқ

دیگران بسمل شدند و من شدم مردار عشق

Ман бидон назрам ки гар меРом ба сӯем бенгарӣ

من بدان نذرم که گر میرم به سویم بنگری

Байн ки чун ман чанд каси мурдаи сет дар бозори ишқ

بین که چون من چند کس مرده ست در بازار عشق

Теғ худ бигзор то вом ту бигзорам , аз онк

تیغ خود بگذار تا وام تو بگذارم، از آنک

Вом маъшӯқаст сар бар гардани айёри ишқ

وام معشوق است سر بر گردن عیار عشق

Ҳар замон аз сайди фитроки ту ғайрат май барам

هر زمان از صید فتراک تو غیرت می برم

Кончнони ман бар нбстми хеш дар дарбори ишқ

کانچنان من بر نبستم خویش در دربار عشق

Ошиқ аз бар зистан мерад , Рахш бинмоӣ сайр

عاشق از بر زیستن میرد، رخش بنمای سیر

То бимирад зон муфарраҳи ҷони кунони бемори ишқ

تا بمیرد زان مفرح جان کنان بیمار عشق

Аз дуояти ман чу , эй зоҳид , нагаштам неки бахт

از دعایت من چو، ای زاهد، نگشتم نیک بخت

Ту биё , борӣ чу ман бадбахти шӯ дар кори ишқ

تو بیا، باری چو من بدبخت شو در کار عشق

Онкии бедоряши баҳри хоби хуш бо шоҳид аст

آنکه بیداریش بهر خواب خوش با شاهد است

Шоҳидаши дони онкӣ ҳақаст ин чунин бедори ишқ

شاهدش دان آنکه حق است این چنین بیدار عشق

Хсрўо , бо ҷону дили ҳам қисса ҷонон магӯӣ

خسروا، با جان و دل هم قصه جانان مگوی

Зонка натавон гуфт бо номаҳрамони асрори ишқ

زانکه نتوان گفت با نامحرمان اسرار عشق