эй бод , Лутфӣ кун бирав дар кӯии ҷонони сокнк

ای باد، لطفی کن برو در کوی جانان ساکنک

Аҳволи ман дар гӯш ӯ як лаҳза бар хон сокнк

احوال من در گوش او یک لحظه بر خوان ساکنک

Гар хаста Эй омад ба ҷон ,гар зинда май хоҳии дилӣ

گر خسته ای آمد به جان، گر زنده می خواهی دلی

Аз лаъли шукри бор худ бифирист дармони сокнк

از لعل شکر بار خود بفرست درمان ساکنک

Рафтам з ҷон бархестам дар хоб буд он нозанин

رفتم ز جان برخاستم در خواب بود آن نازنین

Аз хоб хуш бархестам тарсону ларзони сокнк

از خواب خوش برخاستم ترسان و لرزان ساکنک

Чун хост ӯ аз хоби хуш , афтодами андари пой ӯ

چون خاست او از خواب خوش، افتادم اندر پای او

Бардошти сар аз пои худ хандону нозони сокнк

برداشت سر از پای خود خندان و نازان ساکنک

Гуфтам ки эй глрўии ман , вақте нагаштӣ он ман

گفتم که ای گلروی من، وقتی نگشتی آن من

Гуфто ки ман он туам , бими рақибони сокнк

گفتا که من آن توام، بیم رقیبان ساکنک

Бо ёр будам соъатӣ рафтам , ба боғу бӯстон

با یار بودم ساعتی رفتم، به باغ و بوستان

Дар боғу бустони омадами афтону хезони сокнк

در باغ و بستان آمدم افتان و خیزان ساکنک

Бар рӯйу мӯяши бӯса ҳо медодам ва мегуфт ӯ

بر روی و مویش بوسه ها می دادم و می گفت او

Чун кофарон ғорат макун охири мусулмони сокнк

چون کافران غارت مکن آخر مسلمان ساکنک

Дашномҳо медод ӯ ҳар дам ба зери лаби маро

دشنامها می داد او هر دم به زیر لب مرا

Ман рӯй худ бар пой ӯ нолону молони сокнк

من روی خود بر پای او نالان و مالان ساکنک

Хусрав агар дар кӯии ту рафтан надонад рӯз ро

خسرو اگر در کوی تو رفتن نداند روز را

Лобуд равад дар ним шаб аз халқи пинҳони сокнк

لابد رود در نیم شب از خلق پنهان ساکنک