Бӯстони ҷилва дар гирифт инак

بوستان جلوه در گرفت اینک

Гули зи рух парда барграфт инак

گل ز رخ پرده برگرفت اینک

Оташ лола барфурӯхт зи бод

آتش لاله برفروخت ز باد

Домани кӯҳ дар гирифт инак

دامن کوه در گرفت اینک

Булбул омад , нишаст бар сари гул

بلبل آمد، نشست بر سر گل

Бенаво буд , зар гирифт инак

بینوا بود، زر گرفت اینک

Ғунча дар пеши фохтаи зи усӯл

غنچه در پیش فاخته ز اصول

Сабақии тоза бар гирифт инак

سبقی تازه بر گرفت اینک

Варақи ғунчаро ки нам зада буд

ورق غنچه را که نم زده بود

Варақаш икдгр гирифт инак

ورقش یکدگر گرفت اینک

Оброгар чаҳ чашмҳо пок аст

آب را گر چه چشم ها پاک است

Бӯстонро бабр гирифт инак

بوستان را ببر گرفت اینک

Бед дар ларзаи гашт ва теғ кашид

بید در لرزه گشت و تیغ کشید

Обро раҳгузар гирифт инак

آب را رهگذر گرفت اینک

Хор чун тез кард пайкон ро

خار چون تیز کرد پیکان را

Гул ба баргаш сипар гирифт инак

گل به برگش سپر گرفت اینک

Шохи гулгун ки боргир гул аст

شاخ گلگون که بارگیر گل است

Ногуҳ аз бод барграфт инак

ناگه از باد برگرفت اینک

Мурғ мегуфт , гул нахоҳад рафт

مرغ می گفت، گل نخواهد رفت

Лолаи гӯй камар гирифт инак

لاله گوی کمر گرفت اینک

Абр дар гиря шуд зи нолаи хеш

ابر در گریه شد ز ناله خویش

Пардае танг дар гирифт инак

پرده ای تنگ در گرفت اینک

Кард бар ваии саҳоби рехтанӣ

کرد بر وی سحاب ریختنی

Боғро дар ва зар гирифт инак

باغ را در و زر گرفت اینک

Тӯтии оғози шеър хусрав кард

طوطی آغاز شعر خسرو کرد

Рӯй гул дар шукр гирифт инак

روی گل در شکر گرفت اینک