Хез ки ҷилва мекунад чеҳраи длгшои гул

خیز که جلوه می کند چهره دلگشای گل

Олами бихўдӣ хушаст хосса ки дар ҳавои гул

عالم بیخودی خوش است خاصه که در هوای گل

Нофаи гушои бӯстони сикка ба ном гул зада

نافه گشای بوستان سکه به نام گل زده

Хутбаи булбулон ҳама нест магари санои гул

خطبه بلبلان همه نیست مگر ثنای گل

Тоҷ мурассаъ оварад шохи з ҳар шукуфа Эй

تاج مرصع آورد شاخ ز هر شکوفه ای

Таҳт зумуррадин занад бахт ба зери пои гул

تخت زمردین زند بخت به زیر پای گل

Абри ду асба меравад баҳри назораи чаман

ابر دو اسبه می رود بهر نظاره چمن

Сарв пиёда мешавад пеш дар сарои гул

سرو پیاده می شود پیش در سرای گل

Ҳайф буд ки моҳу гули хўонмт аз сари ҳавас

حیف بود که ماه و گل خوانمت از سر هوس

эй ту ба аз ҳазор ма чанд буд бақои гул

ای تو به از هزار مه چند بود بقای گل

Мастии мо ба буии ту баҳри худо чаҳ ҷой май

مستی ما به بوی تو بهر خدا چه جای می

Шодии ман ба рӯй ту , бе ту ҷаҳон чаҳ ҷои гул

شادی من به روی تو، بی تو جهان چه جای گل