Ман мискин чаҳ кунам , пеш ки гӯям ғами дил ?

من مسکین چه کنم، پیش که گویم غم دل؟

Ки зи ишқи ту ба ҷуз ғусса надорам ҳосил

که ز عشق تو به جز غصه ندارم حاصل

эй сабо , ҳоли дили ман бар дилдор магӯӣ

ای صبا، حال دل من بر دلدار مگوی

Ки ҷаҳонии зи ғами ишқи ту лоиъқл

که جهانی ز غم عشق تو لایعقل

Ғофил аз ёди ту як лаҳзаи ним то доне

غافل از یاد تو یک لحظه نیم تا دانی

Зинҳор аз ман длхстаҳ набошӣ ғофил

زینهار از من دلخسته نباشی غافل

Тамаъ дона кунад мурғ ки дар дом уфтад

طمع دانه کند مرغ که در دام افتد

Варна дар доми ғам ва ғусса науфтад оқил

ورنه در دام غم و غصه نیفتد عاقل

Халқро майл ба ҳурон биҳиштӣ бошад

خلق را میل به حوران بهشتی باشد

Чаҳ кунам , нест марои ҷуз ба ту хотири моил

چه کنم، نیست مرا جز به تو خاطر مایل

Ба висоли ту баси умеди вафо буд маро

به وصال تو بس امید وفا بود مرا

Оҳи кондишаҳи ғалат буду тасаввури ботил

آه کاندیشه غلط بود و تصور باطل

Ба қиёмати барад аз ишқи ту ҳасрати хусрав

به قیامت برد از عشق تو حسرت خسرو

Ки ба ташрифи висол ту нагардад восил

که به تشریف وصال تو نگردد واصل