Руста будам маи ман чндгаҳ аз зории дил

رسته بودم مه من چندگه از زاری دل

Аз намакдон ту шуд тозаи ҷигари хории дил

از نمکدان تو شد تازه جگر خواری دل

Ту ҳамеи ое ва сад ғорати ҷон аз ҳар сӯ

تو همی آیی و صد غارت جان از هر سو

Дар чунин фитнаи куҷо сабр кунад ёрии дил ?

در چنین فتنه کجا صبر کند یاری دل؟

Ҳар касе бо дили озоди азин шаҳри гузашт

هر کسی با دل آزاد ازین شهر گذشت

Ман гирифтор бимонадам ба гирифтории дил

من گرفتار بماندم به گرفتاری دل

Дил гунаҳ кард ки ошиқ шуд ва назд хубон

دل گنه کرد که عاشق شد و نزد خوبان

Нашавад афви ҳамаи умри гунаҳи кории дил

نشود عفو همه عمر گنه کاری دل

Вақте аФгни назарии ҷониби ман , эй хуршед

وقتی افگن نظری جانب من، ای خورشید

Ки сияҳ рӯй бимонадам зи шаби тории дил

که سیه روی بماندم ز شب تاری دل

Вақт онаст ки дастии диҳӣ , эй дӯст , ба лутф

وقت آن است که دستی دهی، ای دوست، به لطف

Ки фурӯ рафтам дар гули зи гронбории дил

که فرو رفتم در گل ز گرانباری دل

Ишқат афганд миёни ману дили безорӣ

عشقت افگند میان من و دل بیزاری

Бар рух аз хӯни нигар , инак хати безории дил

بر رخ از خون نگر، اینک خط بیزاری دل

намешавад зулфи ту зи осеби насимии дарҳам

می شود زلف تو ز آسیب نسیمی درهم

Бас ки битоб шуд аз заҳмат бисёре дил

بس که بیتاب شد از زحمت بسیاری دل

Ишқ гӯйанд ки кори дили бедор буд

عشق گویند که کار دل بیدار بود

Баҳраам хоби аҷал буд зи бедории дил

بهره ام خواب اجل بود ز بیداری دل

Панд гуё , ҳам азин гӯна харобам бигзор

پند گویا، هم ازین گونه خرابم بگذار

Ки намеояд азин хусрави меъмории дил

که نمی آید ازین خسرو معماری دل