Ҳаме хоҳам турои байнам , назари сӯе ки ман дорам

همی خواهم ترا بینم، نظر سویی که من دارم

Ба хубон диданам ху шуд , аҷаби хуӣ ки ман дорам

به خوبان دیدنم خو شد، عجب خویی که من دارم

Агар бар хок май ғлтм маро дебост бо рӯят

اگر بر خاک می غلتم مرا دیباست با رویت

Таъолии аллоҳ , аҷоиби пушту паҳлуе ки ман дорам

تعالی الله، عجایب پشت و پهلویی که من دارم

зи бандат чун ҷҳми охир ки ҳар як банди зулфат ро

ز بندت چون جهم آخر که هر یک بند زلفت را

Гиреҳ бар бастаам муҳкам ба ҳар мӯе ки ман дорам

گره بر بسته ام محکم به هر مویی که من دارم

Ҷафоят ҳар киро гӯям ҳамаи кас рӯй ту бинад

جفایت هر که را گویم همه کس روی تو بیند

Ба пешат чун тавон дидани бад-ӣни рӯе ки ман дорам

به پیشت چون توان دیدن بدین رویی که من دارم

Тарозу кардӣ аз ман тиру гӯйӣ бар кашами он ро

ترازو کردی از من تیر و گویی بر کشم آن را

Чаҳ хоҳӣ баркашидани зини тарозуе ки ман дорам

چه خواهی برکشیدن زین ترازویی که من دارم

Ишорат кун зи абрӯ то кашами сари зери пои ту

اشارت کن ز ابرو تا کشم سر زیر پای تو

Каз он чавгони тавон бурдани чунин гӯйӣ ки ман дорам

کز آن چوگان توان بردن چنین گویی که من دارم

Сабо дай омад аз Кувайти димоғам хуш шуд аз бӯят

صبا دی آمد از کویت دماغم خوش شد از بویت

Димоғии хуши тавон кардан азин бӯе ки ман дорам

دماغی خوش توان کردن ازین بویی که من دارم

Ду чашмам ҷӯй шуд ,гар ту надории орзӯии ман

دو چشمم جوی شد، گر تو نداری آرزوی من

Тамошои ҳам наме оеи дарин ҷӯӣ ки ман дорам

تماشا هم نمی آیی درین جویی که من دارم

Латифа гӯйем , хусрав , туоне зист дар ҳиҷрам

لطیفه گوییم، خسرو، توانی زیست در هجرم

Тавонам , хосса бо ин зӯри бозуе ки ман дорам

توانم، خاصه با این زور بازویی که من دارم