Натарсам аз бало чун дида бар рухсора Эй дорам

نترسم از بلا چون دیده بر رخساره ای دارم

Ки ҷони ғами кашӣ бе ғайритии бекора Эй дорам

که جان غم کشی بی غیرتی بیکاره ای دارم

Бихоҳам сӯхти рӯзии оқибати ин ошноён ро

بخواهم سوخت روزی عاقبت این آشنایان را

Ки ҳар шаб бар сари кӯяши раҳеи хунхора Эй дорам

که هر شب بر سر کویش رهی خونخواره ای دارم

Назар дар ёр машғӯласту ҷон дар бори брбстн

نظر در یار مشغول است و جان در بار بربستن

Ту , эй назорагӣ , доне ки ман назора Эй дорам

تو، ای نظارگی، دانی که من نظاره ای دارم

намедонам , ҳкимо , дил куҷо шуд дар ҷигар хӯрдан

نمی دانم، حکیما، دل کجا شد در جگر خوردن

Бибинӣ дар ғрибстони яке овора Эй дорам

ببینی در غریبستان یکی آواره ای دارم

Баромади дӯдам аз ҷон , чанд сӯзами зини дили пора

برآمد دودم از جان، چند سوزم زین دل پاره

Мусулмонон , на дил дорам ки оташи пора Эй дорам

مسلمانان، نه دل دارم که آتش پاره ای دارم

Чу хок хуфтагон рафтам ба рух , ва акнӯн ки ҳосил шуд

چو خاک خفتگان رفتم به رخ، و اکنون که حاصل شد

Чигуна бар чунон ёрии чунин рухсора Эй дорам ?

چگونه بر چنان یاری چنین رخساره ای دارم؟

зи оҳи хусраваш , ёрб нагиригар чаҳ он нодон

ز آه خسروش، یارب نگیری گر چه آن نادان

Наёрад ҳеҷ гуҳ дар дил ки ман бечора Эй дорам

نیارد هیچ گه در دل که من بیچاره ای دارم