Туе дар пеши ман ё худ ма ва парвин наме донам

تویی در پیش من یا خود مه و پروین نمی دانم

Шаби қадар манаст имшаб ки қадар ин наме донам

شب قدر من است امشب که قدر این نمی دانم

Рӯй дар боғ ва май гӯйӣ ки гули байн чун манам ошиқ

روی در باغ و می گویی که گل بین چون منم عاشق

Ҳамин рӯй ту май байнам , гул ва насрин наме донам

همین روی تو می بینم، گل و نسرین نمی دانم

Чунонам лиззати ёд ту бинишаста сети андари ҷон

چنانم لذت یاد تو بنشسته ست اندر جان

Ки зон пас завқи талху ҷони худ ширин наме донам

که زان پس ذوق تلخ و جان خود شیرین نمی دانم

Хирадро гуфтам андари ошиқӣ дахлӣ бикун , гуфто

خرد را گفتم اندر عاشقی دخلی بکن، گفتا

Ғарибам , расми ин кишвари ман мискин наме донам

غریبم، رسم این کشور من مسکین نمی دانم

Ба болинами расидаи ёр ва ман дар мурдан аз сӯяш

به بالینم رسیده یار و من در مردن از سویش

Куҷое дар забон ва кист дар болин намедонам ?

کجایی در زبان و کیست در بالین نمی دانم؟

Савол мекунӣ аз ман ки хусрави ман кӣми пешат ?

سؤال می کنی از من که خسرو من کیم پیشت؟

Шунидам , лек аз ҳасрати ҷавоб ин наме донам

شنیدم، لیک از حسرت جواب این نمی دانم