Савора омадӣу сайд худ кардӣ дилу тани ҳам

سواره آمدی و صید خود کردی دل و تن هم

Каманди ақли бигусастии лаҷоми нқси тавсани ҳам

کمند عقل بگسستی لجام نقس توسن هم

Ба доман менаҳафтум гиряи ногуҳ маст бигузаштӣ

به دامن می نهفتم گریه ناگه مست بگذشتی

Шудам расвои мантар доман ва сад чоки домани ҳам

شدم رسوا من تر دامن و صد چاک دامن هم

Ту новак май занӣ бар ҷону ҷони ман ҳаме гуяд

تو ناوک می زنی بر جان و جان من همی گوید

Ки чашми бади ҷудо зон новак ва зон новаки аФгни ҳам

که چشم بد جدا زان ناوک و زان ناوک افگن هم

Ниҳодам ҳар чаҳ буд аз сар , сиррии мондаи маро бар тан

نهادم هر چه بود از سر، سری مانده مرا بر تن

Чу бори сар сабк кардӣ , сабк кун бори гардани ҳам

چو بار سر سبک کردی، سبک کن بار گردن هم

Турои хуши боди хоб , ар чаҳ марои ин ҷони саргашта

ترا خوش باد خواب، ار چه مرا این جان سرگشته

Ҳамаи шаби гирди мӯии тесту гирди кӯии ту тани ҳам

همه شب گرد موی تست و گرد کوی تو تن هم

Дили мангар ба сӯят шуд , надории устувор ӯ ро

دل من گر به سویت شد، نداری استوار او را

Ки он бегона вақте ошно бӯда сет бо ман ҳам

که آن بیگانه وقتی آشنا بوده ست با من هم

Чунонам бо хаёлат хуй шуд дар кунҷи танҳоӣ

چنانم با خیالت خوی شد در کنج تنهایی

Ки бар бастам дар аз хуршеду моҳ ва балки равзани ҳам

که بر بستم در از خورشید و ماه و بلکه روزن هم

Шабӣ равшан кун охири кулбаи торики ман , чун ман

شبی روشن کن آخر کلبه تاریک من، چون من

Дили торик дар кор ту кардам , чашми равшани ҳам

دل تاریک در کار تو کردم، چشم روشن هم

Уқубат май кашам то зиндаам , ваа кандарин зиндон

عقوبت می کشم تا زنده ام، وه کاندرین زندان

Ҳамаи кас ҷон кунад сӯрат , маро ҷонаст душмани ҳам

همه کس جان کند صورت، مرا جان است دشمن هم

Маломат бар дили сад пора ошиқ бидон монад

ملامت بر دل صد پاره عاشق بدان ماند

Ки бошад захми пайкону бдўзндш ба сӯзани ҳам

که باشد زخم پیکان و بدوزندش به سوزن هم

Чу бӯсӣ , эй сабо , наъли самандашро ба густохӣ

چو بوسی، ای صبا، نعل سمندش را به گستاخی

Зкўаҳи ончунон давлати ду бӯсии дигар аз ман ҳам

زکوة آنچنان دولت دو بوسی دیگر از من هم

Башу дар бндгиш , эй абр , хати сабза то булбул

بشو در بندگیش، ای ابر، خط سبزه تا بلبل

Нагӯяд кини хати озодӣ сарвасту сӯсани ҳам

نگوید کین خط آزادی سرو است و سوسن هم

Чаҳ кешаст охир , эй хусрав , ки бехубон нае як дам

چه کیش است آخر، ای خسرو، که بی‌خوبان نه‌ای یک دم

Замонии охир аз бут боз мемонад брҳмни ҳам

زمانی آخر از بت باز می‌ماند برهمن هم