Надонам кист андари дил ки дар ҷон май хулди бозам

ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم

Чунон машғӯл ӯ гаштам ки бо худ май напардозам

چنان مشغول او گشتم که با خود می نپردازم

Ҳамаи кас бо бутӣ дар хоб ва ман дар кунҷи танҳоӣ

همه کس با بتی در خواب و من در کنج تنهایی

Чаҳ бошадгар шабӣ пӯшида гардад дидаи бозам

چه باشد گر شبی پوشیده گردد دیده بازم

Ғамати кишт ва ҳануз имшаби зи иқболи хаёли ту

غمت کشت و هنوز امشب ز اقبال خیال تو

Умед зистан бошад , агар ман дил биндозам

امید زیستن باشد، اگر من دل بیندازم

Сари худ гиру рӯ , эй ҷон дил бардошта , аз ман

سر خود گیر و رو، ای جان دل برداشته، از من

Ки ман мурғи гирифторам муяссар нест парвозам

که من مرغ گرفتارم میسر نیست پروازم

Агар чаши нолаҳои дарднокам дар наме гирад

اگر چش ناله های دردناکم در نمی گیرد

Хушам бо ин ҳамагар май шиносади бории овозам

خوشم با این همه گر می شناسد باری آوازم

Мусулмонии ҳамаи дрбохтм дар кори бути рӯйон

مسلمانی همه درباختم در کار بت رویان

Бибинед , эй мусулмонон ки ман дайн дар чаҳ май бозам ?

ببینید، ای مسلمانان که من دین در چه می بازم؟

Ману шабҳоу дардӣу ҳадисӣ буд аз ҳасанат

من و شب ها و دردی و حدیثی بود از حسنت

Ки дод он давлатам , ҷоно , ки то худ бишинавӣ розам ?

که داد آن دولتم، جانا، که تا خود بشنوی رازم؟

Ба душвории зи Кувайти дӯши ҷонро бардаам осон

به دشواری ز کویت دوش جان را برده ام آسان

Агар айбам нагирӣ , дил ҳамонҷо мекашад бозам

اگر عیبم نگیری، دل همانجا می کشد بازم

Чу байнам дар ту дуздида , ҳалолати боди хӯни ман

چو بینم در تو دزدیده، حلالت باد خون من

Агар фармони диҳии куштан ба гуфт чашми ғаммозам

اگر فرمان دهی کشتن به گفت چشم غمازم

Ту дар бозии дилам дар хӯн , нахоҳам зистан донам

تو در بازی دلم در خون، نخواهم زیستن دانم

зи дарди огаҳи ним ҳоле ки ман машғӯли ҷонбозам

ز درد آگه نیم حالی که من مشغول جانبازم

Чигуна ҷони баради хусрави азин андешаи кат ҳар дам

چگونه جان برد خسرو ازین اندیشه کت هر دم

Фромш мекунӣ ъмдо ва дар ҷон май хулии бозам

فرامش می کنی عمدا و در جان می خلی بازم