Чу додӣ муждаи ин неъматами кат рӯй бинмоем

چو دادی مژده این نعمتم کت روی بنمایم

Раҳо кун каз кафи пои ту занг дида бизадойам

رها کن کز کف پای تو زنگ دیده بزدایم

Ба пот ар дида соем , зиндаи гирдам , лек кишти онам

به پات ار دیده سایم، زنده گردم، لیک کشت آنم

Каз ин хӯни ғами олӯда чигуна пот олоем

کز این خون غم آلوده چگونه پات آلایم

зи хӯни дидаи худ шармсорами пеши ту , каз вай

ز خون دیده خود شرمسارم پیش تو، کز وی

Ҳамаи ёқӯти қалби ин нисори он чунонам поем

همه یاقوت قلب این نثار آن چنانم پایم

Ҷаҳонии нархи як назора кардӣ дар ҷамоли худ

جهانی نرخ یک نظاره کردی در جمال خود

Ду оламгар буд дастам , барин боло бифзоем

دو عالم گر بود دستم، برین بالا بیفزایم

Бимирами зин ҳавас коед шабии хобу турои байнам

بمیرم زین هوس کاید شبی خواب و ترا بینم

Чу аз хоб андар оем , ҳам ба рӯят чашм бигушоем

چو از خواب اندر آیم، هم به رویت چشم بگشایم

Шунидан чун тавонам зикрат аз гуфтор ҳар ғайриӣ

شنیدن چون توانم ذکرت از گفتار هر غیری

Чу гӯям номи ту , хоҳам забони худ фурӯ хоем

چو گویم نام تو، خواهم زبان خود فرو خایم

Мазан таъна ки аз кӯем азизи чашмҳо гаштӣ

مزن طعنه که از کویم عزیز چشمها گشتی

Ки охири хок дар май резам , ин , на серума ме соем

که آخر خاک در می ریزم، این، نه سرمه می سایم

Бибояд сӯхтан сад бору бозами офарид аз сар

بباید سوختن صد بار و بازم آفرید از سر

Каз онсони поки гирдами котштро сӯхтани шоим

کز آنسان پاک گردم کاتشت را سوختن شایم

Дуо ин мекунад хусрав ки гирдами хок дар Кувайт

دعا این می کند خسرو که گردم خاک در کویت

Магар бахтам кунад ёрӣ ки рӯзии зер пот оем

مگر بختم کند یاری که روزی زیر پات آیم