Савдои сари зулфат кандар дил ва ҷон дорам

سودای سر زلفت کاندر دل و جان دارم

зи андешаи дилам хӯн шуд то чанд ниҳон дорам

ز اندیشه دلم خون شد تا چند نهان دارم

Гар сар нануҳум пешат , хокии бунаӣ бар сар

گر سر ننهم پیشت، خاکی بنهی بر سر

Ман серума кунам онро , дар дида ҷон дорам

من سرمه کنم آن را، در دیده جان دارم

Аз ту нигаронӣҳо афтод маро дар дил

از تو نگرانیها افتاد مرا در دل

То чанд ба рӯй ту дида нигарон дорам

تا چند به روی تو دیده نگران دارم

Бехоб кунӣ чашмам , ту дидаи он дорӣ

بی خواب کنی چشمم، تو دیده آن داری

Чун боз кунам пешат , ман Зуҳра он дорам

چون باز کنم پیشت، من زهره آن دارم

Гардад дилам аз ишқати гирдоб бало шуд ғам

گردد دلم از عشقت گرداب بلا شد غم

То чанд азин тӯфони худро ба карон дорам

تا چند ازین طوفان خود را به کران دارم

Гуфтӣ ки биё бар ман , андешаи мадор аз кас

گفتی که بیا بر من، اندیشه مدار از کس

Гар бахт диҳад ёрӣ , андеша он дорам

گر بخت دهد یاری، اندیشه آن دارم

Бо ту чаҳ даҳум ҳар дам , чун ҳаст дами сари дам

با تو چه دهم هر دم، چون هست دم سر دم

Гулро чаҳ барам меҳмон , чун бод хазон дорам

گل را چه برم مهمان، چون باد خزان دارم

Дар ҳиҷри ту хусравро инак ба лаб омад ҷон

در هجر تو خسرو را اینک به لب آمد جان

Ҷонӣ ки расад бар лаб чандаш ба забон дорам

جانی که رسد بر لب چندش به زبان دارم