Дар дида чаҳ кор ояд ? ин ашк чу боронам

در دیده چه کار آید؟ این اشک چو بارانم

Бар дида агар , ҷоно , сарвӣ чу ту бинишонам

بر دیده اگر، جانا، سروی چو تو بنشانم

Худро ба сари Кувайти бадном абад кардам

خود را به سر کویت بدنام ابد کردم

Аз ҳар чаҳ ҷуз ин кардам , аз карда пушаймонам

از هر چه جز این کردم، از کرده پشیمانم

Ҷонам ба фидоати он дам каз баъди ду се бӯса

جانم به فدات آن دم کز بعد دو سه بوسه

Гӯям ки яке дигари гӯйии ту ки натавонам

گویم که یکی دیگر گویی تو که نتوانم

Аз теғ ҷафоем каш бе ҳеҷ дят , зеро

از تیغ جفایم کش بی هیچ دیت، زیرا

Зин беш наме арзад дар нархи вафои ҷонам

زین بیش نمی ارزد در نرخ وفا جانم

Гар бо ту ғамӣ гӯям , дар хоб кунӣ худ ро

گر با تو غمی گویم، در خواب کنی خود را

Ин дард диласт охир , афсона наме хонам

این درد دل است آخر، افسانه نمی خوانم

Ту номи карамгирӣ ман ҷавр ва ситам хонам

تو نام کرم گیری من جور و ستم خوانم

Гар чаҳ ба забони гӯйӣ , ман ном ту ме донам

گر چه به زبان گویی، من نام تو می دانم

Ҷонӣ дигарам бояд шукронаи фармонат

جانی دگرم باید شکرانه فرمانت

Он лаҳза ки дар куштан ояд зи ту фармонам

آن لحظه که در کشتن آید ز تو فرمانم

Чоки дилам , эй муҳаррам , чун дӯхт наме доне

چاک دلم، ای محرم، چون دوخت نمی دانی

Зойеъ чаҳ кунӣ ришта дар чоки гиребонам ?

ضایع چه کنی رشته در چاک گریبانم؟

Ишқи буту бими ҷони ин нақд ба каф то кӣ ?

عشق بت و بیم جان این نقد به کف تا کی؟

Хусрав , ба ғазал бар гӯ то даст барафшонам

خسرو، به غزل بر گو تا دست برافشانم