Ҳар дами ғами худ бо дил аФгор бигӯям

هر دم غم خود با دل افگار بگویم

Чун Зуҳра он нест ки бо ёр бигӯям

چون زهره آن نیست که با یار بگویم

Дашном ки мегуфт шабӣ , ҳам зи забонаш

دشنام که می گفت شبی، هم ز زبانش

Ҳар дам ба ҳаваси худро сад бор бигӯям

هر دم به هوس خود را صد بار بگویم

Ҳар шаби рӯми андари сари он кӯйу ғами худ

هر شب روم اندر سر آن کوی و غم خود

Чун нашунӯд ӯ , бо дар ва девор бигӯям

چون نشنود او، با در و دیوار بگویم

Кӯи ҷони гирифтор ки бовар кунад аз ман ?

کو جان گرفتار که باور کند از من؟

Гар ман ғами ин ҷон гирифтор бигӯям

گر من غم این جان گرفتار بگویم

АФгор кунам ҳамчуи дили худ дили он кас

افگار کنم همچو دل خود دل آن کس

Кўрои суханӣ зон дил аФгор бигӯям

کورا سخنی زان دل افگار بگویم

Шаби хоби шабами не ки магари бинмти онҷо

شب خواب شبم نی که مگر بینمت آنجا

Хунобаи ин дида бедор бигӯям

خونابه این دیده بیدار بگویم

Дардии сет дар ин сина ки берун натавон дод

دردی ست در این سینه که بیرون نتوان داد

Ҳайфаст ки дарди ту ба ағёр бигӯям

حیف است که درد تو به اغیار بگویم

Хӯн шуд з нуҳуфтани дил ва акнӯн рӯм , эй ҷон

خون شد ز نهفتن دل و اکنون روم، ای جان

Расвои шарм ва бар сар бозор бигӯям

رسوا شرم و بر سر بازار بگویم

Як рӯз бипурс охир аз он меҳнати шабҳо

یک روز بپرس آخر از آن محنت شبها

То кӣ ғами хусрав ба шаб тор бигӯям ?

تا کی غم خسرو به شب تار بگویم؟