Зини пой адаб нест ки дар кӯй ту оем

زین پای ادب نیست که در کوی تو آیم

Созами зи ду дидаи қадаму сӯй ту оем

سازم ز دو دیده قدم و سوی تو آیم

эй кош шавам зӯдтарии хок ки борӣ

ای کاش شوم زودتری خاک که باری

Бо боди шарми ҳамраҳу паҳлавӣ ту оем

با باد شرم همره و پهلوی تو آیم

Дар кӯии ту гмраҳ шавам аз буии ту бо онк

در کوی تو گمره شوم از بوی تو با آنک

Онҷои ҳама зон раҳбарии буи ту оем

آنجا همه زان رهبری بوی تو آیم

Хуршедӣ ва ман зарра , кунам бесару пои рақс

خورشیدی و من ذره، کنم بی سر و پا رقص

Он лаҳза ки дар ҷилваи гуҳ рӯй ту оем

آن لحظه که در جلوه گه روی تو آیم

Гуфтӣ ки сиёсат кунамат , кӣ буд он то

گفتی که سیاست کنمت، کی بود آن تا

Гули бастау ороста дар кӯй ту оем

گل بسته و آراسته در کوی تو آیم

Гуфтӣ ки бирав ҷони бабр аз ман , чаҳ рӯм чун

گفتی که برو جان ببر از من، چه روم چون

Ҳар ҷо ки рӯми баста ба як мӯӣ ту оем

هر جا که روم بسته به یک موی تو آیم

Пурсӣ ғами хусрави зи паии шарҳ , забони кӯ

پرسی غم خسرو ز پی شرح، زبان کو

Чун пеши намакдони сухангӯӣ ту оем

چون پیش نمکدان سخنگوی تو آیم