Биёи соқӣ ки мо дар ме фитодем

بیا ساقی که ما در می فتادیم

Ба хизмати пеш михўорон ситодем

به خدمت پیش میخواران ستادیم

Сари риндӣ чу гум кардем дар фисқ

سر رندی چو گم کردیم در فسق

Кулоҳи суфиёнро каҷ ниҳодем

کلاه صوفیان را کج نهادیم

Раҳо кун ғарқа гирдем ар баронем

رها کن غرقه گردیم ار برانیم

Миён май , чу андар ме фитодем

میان می، چو اندر می فتادیم

Чаҳ ҷои тавба чун май ме банушем

چه جای توبه چون می می بنوشیم

Ки аз хубон ба хӯн рӯза кушодем

که از خوبان به خون روزه گشادیم

Муродӣ аз ғам ӯ ишқ дорем

مرادی از غم او عشق داریم

Чаҳ донад ӯгар аз ғами номродим

چه داند او گر از غم نامرادیم

Бикаш , эй хуши писар , моро ба як ноз

بکش، ای خوش پسر، ما را به یک ناز

Ҳамон пиндор каз модари нзодим

همان پندار کز مادر نزادیم

Бидиҳ як ҷоми Кайхусрав ба хусрав

بده یک جام کیخسرو به خسرو

Ҳамон ингори мо ҳам киқбодим

همان انگار ما هم کیقبادیم