Хаёлат бар дили худ шоҳи созам

خیالت بر دل خود شاه سازم

зи баҳраши дидаи манзилгоҳи созам

ز بهرش دیده منزلگاه سازم

Ҳама ҷонҳо кунам чок ар тавонам

همه جانها کنم چاک ار توانم

Ки аз баҳри самандати роҳи созам

که از بهر سمندت راه سازم

Чу дил хоҳам барорам аз занхдонат

چو دل خواهم برآرم از زنخدانت

Раги ҷони риштаи он чоҳи созам

رگ جان رشته آن چاه سازم

Чу кофурӣ нахоҳад гашти рӯзам

چو کافوری نخواهد گشت روزم

Ки шабҳои ғамати кӯтоҳи созам

که شبهای غمت کوتاه سازم

Чу бади хоҳем , сад ҷон боядам то

چو بد خواهیم، صد جان بایدم تا

Накӯи хоҳ чу ту бадхоҳи созам

نکو خواه چو تو بدخواه سازم

Чу хусравро ту худ шодон нахоҳӣ

چو خسرو را تو خود شادان نخواهی

Зарурат бо рух чун коҳи созам

ضرورت با رخ چون کاه سازم