Ёрб , чаҳ бошад гуҳи гуҳии ҷонон дар оғӯш оядам

یارب، چه باشد گه گهی جانان در آغوش آیدم

Мстсқӣ лаъл ваем як шарбат нӯш оядам

مستسقی لعل ویم یک شربت نوش آیدم

Дар раҳи фитода мондаам , дидаи ниҳода бар раҳам

در ره فتاده مانده ام، دیده نهاده بر رهم

Бозуи кушода мондаам , то кӣ дар оғӯш оядам ?

بازو گشاده مانده ام، تا کی در آغوش آیدم؟

Хоҳам шабӣ каз буи ӯ бихўд шавам паҳлавӣ ӯ

خواهم شبی کز بوی او بیخود شوم پهلوی او

Гуҳи рӯи нуҳум бар рӯй ӯ , гуҳи дӯш бар дӯш оядам

گه رو نهم بر روی او، گه دوش بر دوش آیدم

Гоҳе ки аҷзи орад ба раҳи султон бо тоҷу калла

گاهی که عجز آرد به ره سلطان با تاج و کله

Гиряи азин равзан ба раҳ монанди ҷодӯаш оядам

گریه ازین روزن به ره مانند جادوش آیدم

Бӯсаи занами гулгуни Рахш , бар рухи нуҳуми маймуни Рахш

بوسه زنم گلگون رخش، بر رخ نهم میمون رخش

Гар ҳалқаҳои чун Рахши андар биногваш оядам

گر حلقه های چون رخش اندر بناگوش آیدم

эй дил , мадаи ёдами азу , дар чашми ман гиряи мҷу

ای دل، مده یادم ازو، در چشم من گریه مجو

Ногуҳи мабодо каз ду сӯи сайлоб дар ҷӯш оядам

ناگه مبادا کز دو سو سیلاب در جوش آیدم

Мискини дилам сӯяш равад , гум гашта бар бӯяш равад

مسکین دلم سویش رود، گم گشته بر بویش رود

Ҳушёр дар кӯяш равад , маҷнӯн ва биҳуш оядам

هشیار در کویش رود، مجنون و بیهوش آیدم

эй омада бо сад Фтн , бардаи ҳамаи ҳушами зи тан

ای آمده با صد فتن، برده همه هوشم ز تن

Дар биҳшӣ магзар зи ман , биншин ки то ҳуш оядам

در بیهشی مگذر ز من، بنشین که تا هوش آیدم

Бас каз ғамати шаб то саҳар ғалтид , гӯям бе хабар

بس کز غمت شب تا سحر غلتید، گویم بی خبر

Аз дидаи марворидтар ғалтони сӯй гӯш оядам

از دیده مرواریدتر غلتان سوی گوش آیدم

Хоҳам чу сӯзади хирманам пӯшида монад дар танам

خواهم چو سوزد خرمنم پوشیده ماند در تنم

Аз оҳи хусрав чун кунам коташ ба хас пӯш оядам

از آه خسرو چون کنم کاتش به خس پوش آیدم