Мастам ки имшаб гўиё меҳои пинҳон хӯрда ам

مستم که امشب گوییا میهای پنهان خورده ام

Ман бо хаёли хеш май бо номусулмон хӯрда ам

من با خیال خویش می با نامسلمان خورده ام

Неи не ки хӯрдам хӯни худ , чун пӯшами азтў , чун рухам

نی نی که خوردم خون خود،چون پوشم ازتو،چون رخم

Бар ман гувоҳӣ медиҳад ҳар май ки пинҳон хӯрда ам

بر من گواهی می دهد هر می که پنهان خورده ام

Аз тишнагии он ду лаб меоядам хӯн дар ҷигар

از تشنگی آن دو لب می آیدم خون در جگر

Мардум ки дар хоб аз лабаши дӯши оби ҳайвон хӯрда ам

مردم که در خواب از لبش دوش آب حیوان خورده ام

Ин ним кишти ғамзаро беруни мёрид аз лабаш

این نیم کشت غمزه را بیرون میارید از لبش

То ҷон ҳам онҷоем равад каз ёри пайкон хӯрда ам

تا جان هم آنجایم رود کز یار پیکان خورده ام

эй масти ҷони хўшдлӣ , бар ҷони ман таъна мазан

ای مست جان خوشدلی، بر جان من طعنه مزن

Ту ҷоми ъушрати хӯрдае , ман ҷоми ҳиҷрон хӯрда ам

تو جام عشرت خورده ای، من جام هجران خورده ام

Вақте ба хусрав гуфтае « кати ман ба дасти худ кашам »

وقتی به خسرو گفته ای «کت من به دست خود کشم »

Чандини ҳамаи ғамҳои ту аз шодии он хӯрда ам

چندین همه غمهای تو از شادی آن خورده ام