Ҳар дами бнтўонм ки он рухсор зебо бингарам

هر دم بنتوانم که آن رخسار زیبا بنگرم

Ҷое ки рӯзӣ дидаам рӯи орм онҷо бингарам

جایی که روزی دیده ام رو آرم آنجا بنگرم

Гуҳи гиряи пӯшади чашму гуҳ бихўд шавам , чун дар расад

گه گریه پوشد چشم و گه بیخود شوم، چون در رسد

Мумкин нагардад ҳеҷ гуҳи кон рӯй зебо бингарам

ممکن نگردد هیچ گه کان روی زیبا بنگرم

Оташ бтар гирад ба дил , ҳар чанд бар ёди Рахш

آتش بتر گیرد به دل، هر چند بر یاد رخش

Беруни рӯм , ваз ҳар тарафи гулҳои саҳро бингарам

بیرون روم، وز هر طرف گلهای صحرا بنگرم

эй боғбон , Лутфӣ бикун дар бӯстони раҳи даҳ маро

ای باغبان، لطفی بکن در بوستان ره ده مرا

Гар нахли надиҳади мивае , борӣ тамошо бингарам

گر نخل ندهد میوه ای، باری تماشا بنگرم

Зинсон ки дил пар шуд зи ҷон , ҳам дил тиҳӣ додӣ бурун

زینسان که دل پر شد ز جان، هم دل تهی دادی برون

Моро яке ҳам худ бигӯ кат аз чаҳ ёро бингарам

ما را یکی هم خود بگو کت از چه یارا بنگرم

Дидан наёрам чун рахт , побӯс худ нагузорем

دیدن نیارم چون رخت، پابوس خود نگذاریم

Бигзор бории як назар дар пушти он по бингарам

بگذار باری یک نظر در پشت آن پا بنگرم

Ту худ зи баҳри озмӯн шухӣ кунӣ , кини сӯи мубин

تو خود ز بهر آزمون شوخی کنی، کین سو مبین

Лекини ман биҳушро ки ҳуши дил то бингарам

لیکن من بیهوش را که هوش دل تا بنگرم

Аз диданат ҷон меравад , дар ҷон равад чун бинмт

از دیدنت جان می رود، در جان رود چون بینمت

Ҳайронами андари кори худ кати ҷони даҳум то бингарам

حیرانم اندر کار خود کت جان دهم تا بنگرم

Хунобаи хусрав ба дили афсурдаи ту бар ту ба дил

خونابه خسرو به دل افسرده تو بر تو به دل

Чархами надоди он бахти кат аз халқ танҳо бингарам

چرخم نداد آن بخت کت از خلق تنها بنگرم