Хоҳам дил хӯн гаштаро аз дасти ту дар хӯни кашам

خواهم دل خون گشته را از دست تو در خون کشم

Яъне ба дидаи ормаши вази дида дар Ҷайҳуни кашам

یعنی به دیده آرمش وز دیده در جیحون کشم

Чашмам ки зер ҳар мижа дорад ду сад дарёии хӯн

چشمم که زیر هر مژه دارد دو صد دریای خون

Зон рӯ ба нӯк ҳар мижаи сад гавҳари макнуни кашам

زان رو به نوک هر مژه صد گوهر مکنون کشم

Чашми хушат мастона зад тирӣ ба дили дай аз назар

چشم خوشت مستانه زد تیری به دل دی از نظر

Бодо ба ҷонам то абад , аз дил агар беруни кашам

بادا به جانم تا ابد، از دل اگر بیرون کشم

Гуфтӣ ки чашм аз лаъл ман бурдор ва бар рӯем Фгн

گفتی که چشم از لعل من بردار و بر رویم فگن

Чашмам ба хӯн парвардааст , дар доманаш аз хӯни кашам

چشمم به خون پرورده است، در دامنش از خون کشم

Хоҳад ки рӯй зардро , хусрав , бисозад ёри сурх

خواهد که روی زرد را، خسرو، بسازد یار سرخ

Гирён ба ёди он лабони ҷом май гулгуни кашам

گریان به یاد آن لبان جام می گلگون کشم