Як шаб агар ман давр аз он гесуӣ дар ҳам аўФтм

یک شب اگر من دور از آن گیسوی در هم اوفتم

Болини савдои зери сар бар бистари ғами аўФтм

بالین سودا زیر سر بر بستر غم اوفتم

Чун дар нагирад сӯзи ман бо шамъи рӯйиш , дил азон

چون در نگیرد سوز من با شمع رویش، دل ازان

Рӯи сӯй девор оварам , дар шаб ба мотами аўФтм

رو سوی دیوار آورم، در شب به ماتم اوفتم

Доман чу субҳ аз меҳр ӯ зинсон ки дар хӯн май кашам

دامن چو صبح از مهر او زینسان که در خون می کشم

Ҳар лаҳза дар сад мавҷи хӯни зини чашми пари нами аўФтм

هر لحظه در صد موج خون زین چشم پر نم اوفتم

Чун нуқтаи пеши хат наад аз хоки гандуми гавани Рахш

چون نقطه پیش خط نهد از خاک گندم گون رخش

Зон донаи дард аз балои рӯзӣ чу одами аўФтм

زان دانه درد از بلا روزی چو آدم اوفتم

Ҳар сӯ ба ҷусту ҷӯй ӯ чун об май гирдами равон

هر سو به جست و جوی او چون آب می گردم روان

Дар пои он сарви сеӣ ҳар ҷо ки ёбам , аўФтм

در پای آن سرو سهی هر جا که یابم، اوفتم

Бо ғамзаи гӯ то зон камон тирӣ занад бар ҷони ман

با غمزه گو تا زان کمان تیری زند بر جان من

Бошад ба фитроки ту зон абрӯии пари хами аўФтм

باشد به فتراک تو زان ابروی پر خم اوفتم

Хоҳам чу хусрави як шабӣ уфтам бидон ма дар дучор

خواهم چو خسرو یک شبی افتم بدان مه در دچار

Бисёр мехоҳам , вале аз бахти бад кам аўФтм

بسیار می خواهم، ولی از بخت بد کم اوفتم