Гар гулӣ надиҳӣ зи боғи худ ба хорӣ ҳам хушем

گر گلی ندهی ز باغ خود به خاری هم خوشیم

Вари канорӣ ва лабӣ надиҳӣ ба борӣ ҳам хушем

ور کناری و لبی ندهی به باری هم خوشیم

Гар чаҳ ҳар шаби ҷуз ҷгрхўорӣ бифармоед хаёл

گر چه هر شب جز جگرخواری بفرماید خیال

Бории андари малики ин султон ба корӣ ҳам хушем

باری اندر ملک این سلطان به کاری هم خوشیم

Чун Аннани давлатат на ҳади дасти овези мост

چون عنان دولتت نه حد دست آویز ماست

Дар гузаргоҳи самандат бо ғуборӣ ҳам хушем

در گذرگاه سمندت با غباری هم خوشیم

Бодаи васлати гуворои бод ҳар касро кунун

باده وصلت گوارا باد هر کس را کنون

Мо қадаҳи нохӯрда бо ранҷи хуморӣ ҳам хушем

ما قدح ناخورده با رنج خماری هم خوشیم

Рӯй зарди моу санги остонати рӯзу шаб

روی زرد ما و سنگ آستانت روز و شب

Ин зар ар нақдӣ наярзад , бо айёрӣ ҳам хушем

این زر ار نقدی نیرزد، با عیاری هم خوشیم

Дардҳои куҳна дорем аз ту дар дили ёдгор

دردهای کهنه داریم از تو در دل یادگار

Гар ту нораии ёди мо , бо ёдгорӣ ҳам хушем

گر تو ناری یاد ما، با یادگاری هم خوشیم

Гар миёни оқилон сангӣ надорем аз хирад

گر میان عاقلان سنگی نداریم از خرد

Дар раҳи девонагон бо сангсорӣ ҳам хушем

در ره دیوانگان با سنگساری هم خوشیم

Чун ба гоҳ омадан дар дам ба банд рафтанӣ

چون به گاه آمدن در دم به بند رفتنی

То ҳануз андари раҳе , бо интизорӣ ҳам хушем

تا هنوز اندر رهی، با انتظاری هم خوشیم

Гар чаҳ ҷони хусрав аз бедоди ту бар лаб расед

گر چه جان خسرو از بیداد تو بر لب رسید

Ҷаври ёронро шикоят нест , борӣ ҳам хушем

جور یاران را شکایت نیست، باری هم خوشیم