Мо гирифтори ғам ва аз хештан вомонда ем

ما گرفتار غم و از خویشتن وامانده‌ایم

Раҳматӣ , эй дӯстон , каз дӯст танҳо монда ем

رحمتی، ای دوستان، کز دوست تنها مانده‌ایم

Сахт ҷонему балокаши зи орзӯӣ рӯй дӯст

سخت‌جانیم و بلاکش ز آرزوی روی دوست

Зинда кам монад касе дар ошиқӣ , мо монда ем

زنده کم مانَد کسی در عاشقی، ما مانده‌ایم

Ҳиҷр хоҳад кишт акнӯн ки ба чандини ошиқӣ

هجر خواهد کشت اکنون که به چندین عاشقی

Токунӯн нокушта зон бе раҳми раъно монда ем

تاکنون ناکشته زان بی‌رحم رعنا مانده‌ایم

Сабр то бо кори гардиш аз балоӣ мо гурехт

صبر تا با کار گردش از بلای ما گریخت

Мо ва бесабрӣу меҳнати ҷумлаи як ҷо монда ем

ما و بی‌صبری و محنت جمله یک‌جا مانده‌ایم

Гар бигӯям , эй мусулмонон , нишоед манъ , аз онк

گر بگویم، ای مسلمانان، نشاید منع، از آنک

Дардмандему з рӯй ёри зебо монда ем

دردمندیم و ز روی یار زیبا مانده‌ایم

Дӯстон аз мо ҷудои гаштанд , чун хӯн нигарӣем ?

دوستان از ما جدا گشتند، چون خون نگریَم؟

Ҳеҷ медонед охир каз каён вомондаем ?

هیچ می‌دانید آخر کز کیان وامانده‌ایم؟

Гар биёеи ҷони хусрав , зистам , варна зи шавқ

گر بیایی جان خسرو، زیستم، ورنه ز شوق

Мурдан омад ё худ инак бар сари по монда ем

مردن آمد یا خود اینک بر سر پا مانده‌ایم