Ободтар он сина ки аз ишқ хароб аст

آبادتر آن سینه که از عشق خراب است

Озодии он дил ки дар он зулф тоб аст

آزادی آن دل که در آن زلف تاب است

Кӯи ғмздаҳ эй то кунад аз нолаи ман рақс

کو غمزده ای تا کند از ناله من رقص

Кин номаи ман замзамаи чанг ва рубоб аст

کاین نامه من زمزمه چنگ و رباب است

Ҷустам ба саволи оби ҳаётии зи лаби дӯст

جستم به سؤال آب حیاتی ز لب دوست

ӯ бар шиканони гашти зи ман кин чаҳ ҷавоб аст

او بر شکنان گشت ز من کاین چه جواب است

эй онкӣ ба фирдавс набинӣ ба латофат

ای آنکه به فردوس نبینی به لطافت

Ман донам ва каз ту бар ин дил чаҳ азоб аст

من دانم و کز تو بر این دل چه عذاب است

Дар пеши дили хеш ҳар афсона ки гуфтам

در پیش دل خویش هر افسانه که گفتم

Гуфтанӣ ки фусунии зи пай бастан хоб аст

گفتنی که فسونی ز پی بستن خواب است

Ваон сблти зоҳид ки ба тасбеҳ буридӣ

وان سبلت زاهد که به تسبیح بریدی

Зонаст ки имрӯзи магаси рон шароб аст

زانست که امروز مگس ران شراب است

Гар лаъни ту эҳё кунадам , дайр шуд ин дайр

گر لعن تو احیا کندم، دیر شد این دیر

з омад шуд султони хаёли ту хароб аст

ز آمد شد سلطان خیال تو خراب است

Даҳ пора макун аз паии нақли ғами худ ро

ده پاره مکن از پی نقل غم خود را

Кохри дили мискин манаст , ин на кабоб аст

کاخر دل مسکین من است، این نه کباب است

Хусрав ки ғариқаст ба таслим ки мо ро

خسرو که غریق است به تسلیم که ما را

Киштӣ нау мақсӯд бар он ҷониб об аст

کشتی نه و مقصود بر آن جانب آب است